تفسیر بیتی از ابیات حافظ شیراز
97 بازدید
تاریخ ارائه : 11/16/2013 2:17:00 AM
موضوع: ادبیات فارسی

هر آنکه جانب اهل وفا نگه دارد خداش از همه حال از بلا نگه دارد

حافظ .به دلیل اینکه حافظ قران بوده بدین نام شهرت یافته لذا هر بیتی یا غزلی که از ایشان بیان میکنم سعی میکنیم آیه ای که حافظ بدو توجه داشته را بیاوریم این بیت اشاره به سوره مبارکه رعد آیه ۲۰ دارد الذین یوفون بعهد الله و لا ینقضون المیثاق همچنین ایه مبارکه اوفوا بعهدی اوف بعهدکم

در جای دیگر در بیان و شناخت اهل وفا میگوید

نشان اهل وفا عاشقیست با خود دار که در مشایخ شهر این نشان نمیبینم

در روایت آمده اهل القران هم اهل الله خاصته

دلا معاش چنان کن که گر بلغزد پای فرشته ات به دو دست دعا نگه دارد

دعا از مفاهیم کلیدی اشعار حافظ است

هر گنج سعادت که خدا داد به حافظ از یمن دعای شب و ورد سحری بود

ادعوا ربکم تضرعا و خفیه

بیت دوم تلویحا اشاره به آیه شریفه فاذکرونی اذکرکم دارد به این معنی که اگر انسان در طول زندگی به یاد خدا باشد خدا هم در مشکلات و مصایب او را یاری میکند

عالم عالم اختیار است ممکن است لغزشی انجام شود خدا کمکش میکند و نجاتش میدهد و.......

آیه مبارک الم یان للذین آمنوا ان تخشع قلوبهم بذکر الله بیانگر همین مطلب است

حافظ امروز مکش سر ز وفای من و اندیش زان شب که من از غم به دعا دست بر آرم

اهمیت دعا آنجاست که لا یرد القضا الا الدعا

ما شبی دست براریمو دعایی بکنیم غم هجران تو را چاره ز جایی بکنیم

یا

غم تو دست برآورد و خون چشمم ریخت مکن که دست برارم به ربنا ای دوست

یا

ای نسیم سحری بندگی من برسان که فراموش مکن وقت دعای سحرم

یا

دعای صبح و آه شب کلید گنج مقصود است بدین راه و روش رو که با دلدار پیوندی

و..............